işte burdayım, nerelerdeydim ki?
tütünden derimin içinde yüzlerce mil yürüdüm.
ve kıyafetlerim aşınmış ama cesurlar.
çirkinlik nedir biliyorum.
şimdi bana güzel bir şey göster.
budala bomboş çocuğun biriydim kaybedecek hiçbirşeyi olmayan,
fakat yürüyüş ayakkabıları için fazlaca ağırlığı olan.
sıkılmaktan ölebilirdim bile.
aynı derecede yalnızlıktan da.
ve o beni her sabah selamlardı.
çoğunlukla gözlerimden ateş fırlatarak bakardım.
güçbela orda duran umutsuz oğlanın tekiydim.
baştan fiyasko veren bi işaretten ibarettim.
senin ihtiyacın olan arkadaşındım,
ama asla güvenebileceğin değil.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder